## Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12

###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:1
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:1](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:1)

(ז) **מחוייבי מיתות.** שנידון ליהרג ואמר ערכי עלי:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:2
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:2](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:2)

**ת"ל חרם לא יפדה.** מי שהוא ראוי ליחרם וליהרג אין לו פדיון:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:3
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:3](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:3)

**מחוייבי מיתות החמורות.** שלא ניתנה שגגתן לכפרה כגון מסית ומדיח ומברך את השם וכיוצא בהם, שאין מביאין קרבן בשגגתן כדדרשינן בסדר ויקרא, הלכך כיון שהן חמורות כל כך דין הוא שאין להם פדיון:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:4
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:4](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:4)

**מחוייבי מיתות הקלות.** שניתנה שגגתן לכפרה כגון מחלל שבת וכיוצא בהם:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:5
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:5](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:5)

**ת"ל כל חרם.** כל מי שהוא מוחרם לא יפדה:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:6
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:6](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:6)

**יכול עד שלא נגמר דינו.** פי' דאפילו אם עדיין לא נגמר דינו גם כן לא יהיה נערך:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:7
[Chafetz Chaim on Sifra, Bechukotai, Chapter 12 7:7](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Bechukotai,_Chapter%2012/r/7:7)

**ת"ל אשר יחרם מן האדם.** בגמרא דריש ליה מדכתיב "מן האדם" דמשמע מקצת ולא כל אדם, ור"ל מקצת אדם אשר הוא חייב מיתה לא יפדה ומקצתו דהיינו כשלא נגמר דינו יפדה, וע"כ אם אמר ערכי עלי - חייב: