## Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12

###### Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:1
[Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:1](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Tazria%20Parashat%20Negaim,_Chapter%2012/r/14:1)

(יד) **חוץ לשלש מחנות.** דנמצא משתלח חוץ למחנה שכינה ומחנה לויה ומחנה ישראל:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:2
[Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:2](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Tazria%20Parashat%20Negaim,_Chapter%2012/r/14:2)

**מושבו טמא.** פי' שיהא מושבו טמא כלומר שאינו מטמא באהל אלא כם כן ישב או עמד אבל דרך העברתו אינו מטמא. ומצורע דמטמא באהל מדוכתא אחרינא נפקא לן מדכתיב "אל נא תהי כמת", מה מת מטמא באהל וכו'. והכי איתא בספרי:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:3
[Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:3](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Tazria%20Parashat%20Negaim,_Chapter%2012/r/14:3)

**וכן באבן המנוגעת טהור.** פי' דאיהו נמי מטמא באהל מדכתיב "והשליכו אתהן וכו'" ומשמע דבהשלכה הן מטמאות ולא בהעברה בעלמא וע"כ אם אדם נושאן ועובר תחת האילן לא נטמא היושב שם ואם עמד שם טמא אפילו העובר:


###### Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:4
[Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:4](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Tazria%20Parashat%20Negaim,_Chapter%2012/r/14:4)

**ואם הסיט.** פי' שהאבן הסיט את האדם. נטמא. אכן באמת אין הדין כן כדאיתא בשבת (דף פג:) כל הטומאות המסיטות טהורות וכו' וכ"פ הרמב"ם בפרק ח' ממשכב ומושב (פ"ח מהל' משכב ומושב) וע"כ גרס הגר"א בהגהתו "ואם הניח" כלשון המשנה פי"ג דנגעים משנה ז' (משנה, נגעים יג, ז):


###### Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:5
[Chafetz Chaim on Sifra, Tazria Parashat Negaim, Chapter 12 14:5](https://torahapp.org/share/book/Chafetz%20Chaim%20on%20Sifra/s/Tazria%20Parashat%20Negaim,_Chapter%2012/r/14:5)

**והבגד לימד וכו'.** דוי"ו של "והבגד" מוסיף על ענין ראשון לומר דבגד שהוא מנוגע טעון גם כן שילוח: