Shulchan Arukh HaRav, Orach Chayim, Second Edition
Can copy this into an AI, or connect the whole library to your assistant. For deeper learning, you can directly use the original seforim, sites, and apps.
תִּקְּנוּ חֲכָמִים לִטֹּל יָדָיו בַּמַּיִם בְּכָל שַׁחַר, וּלְבָרֵךְ "עַל נְטִילַת יָדָיִם". וְהַטַּעַם, יֵשׁ מְפָרְשִׁים מִשּׁוּם קְרִיאַת שְׁמַע וּתְפִלָּה שֶׁל שַׁחֲרִית, לְפִי שֶׁהַיָּדַיִם עַסְקָנִיּוֹת הֵן, וּמִן הַסְּתָם מִשְׁמְשׁוּ בַּשֵּׁנָה בַּמְּקוֹמוֹת הַמְטֻנָּפִים שֶׁבְּגוּפוֹ כְּמוֹ שֶׁיִּתְבָּאֵר. וּסְמָךְ לִנְטִילָה זוֹ, שֶׁנֶּאֱמַר: "אֶרְחַץ בְּנִקָּיוֹן כַּפָּי וַאֲסֹבְבָה אֶת מִזְבַּחֲךָ ה', לַשְׁמִעַ בְּקוֹל תּוֹדָה וגו'". וְאַף שֶׁכְּשֶׁאֵין לוֹ מַיִם יָכוֹל לְנַקּוֹת יָדָיו בְּכָל דָּבָר שֶׁמְּנַקֶּה, שֶׁהֲרֵי לֹא נֶאֱמַר "אֶרְחַץ בַּמַּיִם" אֶלָּא "בְּנִקָּיוֹן", וּכְמוֹ שֶׁיִּתְבָּאֵר בְּסִימָן צב — מִכָּל מָקוֹם מִצְוָה לְחַזֵּר אַחַר מַיִם עַד מִיל. וַאֲפִלּוּ הוֹלֵךְ בַּדֶּרֶךְ — יַחֲזֹר לַאֲחוֹרָיו עַד מִיל, כְּמוֹ שֶׁיִּתְבָּאֵר שָׁם. וּמְבָרְכִים עַל מִצְוָה זוֹ, כְּדֶרֶךְ שֶׁמְּבָרְכִין עַל כָּל מִצְוֹת שֶׁל דִּבְרֵיהֶם. אֲבָל לְתַלְמוּד תּוֹרָה וּלְהַזְכָּרַת הַשֵּׁם בִּשְׁאָר בְּרָכוֹת, חוּץ מִקְּרִיאַת שְׁמַע וּתְפִלָּה — אֵין צָרִיךְ לְחַזֵּר אַחַר מַיִם, אֶלָּא דַּי לְנַקּוֹת יָדָיו בְּכָל דָּבָר שֶׁמְּנַקֶּה. וּלְפִיכָךְ, גַּם כְּשֶׁנּוֹטֵל בַּמַּיִם — לֹא יְבָרֵךְ. אֲבָל לִתְפִלַּת מִנְחָה אוֹ עַרְבִית — צָרִיךְ לְחַזֵּר אַחַר מַיִם עַד מִיל כְּמוֹ לִתְפִלַּת הַשַּׁחַר, לִסְבָרָא זוֹ. וְלִסְבָרָא זוֹ — צָרִיךְ לְבָרֵךְ גַּם כֵּן "עַל נְטִילַת יָדַיִם" לְמִנְחָה אוֹ לְעַרְבִית, אִם אֵין יָדָיו נְקִיּוֹת וְצָרִיךְ לִטֹּל. אֲבָל אֵין הַמִּנְהָג כֵּן עַכְשָׁו בְּכָל יִשְׂרָאֵל, אֶלָּא אֵין מְבָרְכִין "עַל נְטִילַת יָדָיִם" רַק בַּשַּׁחַר לְבַד, כִּי כָּךְ הָיְתָה תַּקָּנַת חֲכָמִים לִטֹּל יָדָיו בַּמַּיִם בְּכָל שַׁחַר לְבַד, וְלֹא בִּשְׁבִיל נִקְיוֹן כַּפַּיִם לִתְפִלָּה, אֶלָּא מֵהַטַּעַם הַמְפֹרָשׁ בַּזֹּהַר (פָּרָשַׁת וַיֵּשֶׁב) וּמֻזְכָּר גַּם כֵּן בַּגְּמָרָא: כְּדֵי לְהַעֲבִיר רוּחַ הַטֻּמְאָה הַשּׁוֹרָה עַל הַיָּדַיִם, מִפְּנֵי הִסְתַּלְּקוּת קְדֻשַּׁת הַנְּשָׁמָה בַּלַּיְלָה מִגּוּף הָאָדָם כְּשֶׁיָּשֵׁן, וּלְהִתְקַדֵּשׁ בִּקְדֻשָּׁתוֹ שֶׁל מָקוֹם־בָּרוּךְ־ הוּא, עַל יְדֵי זְרִיקַת מַיִם טְהוֹרִים מִן הַכְּלִי, כְּכֹהֵן הַמְקַדֵּשׁ יָדָיו מִן הַכִּיּוֹר, וּלְכָךְ תִּקְּנוּ לְבָרֵךְ "אֲשֶׁר קִדְּשָׁנוּ כו'". וּמִכָּל מָקוֹם, רָאוּי לָחֹש גַּם לַסְּבָרָא הָרִאשׁוֹנָה לְמַעֲשֶׂה, לְחַזֵּר אַחַר מַיִם גַּם לִתְפִלַּת מִנְחָה וְעַרְבִית עַד מִיל, אֲבָל לֹא לְבָרֵךְ, שֶׁסְּפֵק בְּרָכוֹת לְהָקֵל. אַךְ אֵין צָרִיךְ לִטֹּל מִן הַכְּלִי, אֶלָּא יָכוֹל לְשַׁכְשֵׁךְ בְּתוֹכוֹ. וַאֲפִלּוּ אֵינוֹ שָׁלֵם, וַאֲפִלּוּ בַּמַּיִם שֶׁבַּקַּרְקַע, וַאֲפִלּוּ אֵין בָּהֶם רְבִיעִית, וַאֲפִלּוּ מַיִם הַפְּסוּלִים לִנְטִילַת יָדַיִם לַסְּעוּדָה, כִּי מֵאַחַר שֶׁנְּטִילַת יָדַיִם לִתְפִלָּה אֵינָהּ אֶלָּא מִשּׁוּם נִקָּיוֹן — אֵין צָרִיךְ כְּלִי, וְלֹא כֹּחַ נוֹתֵן, וְלֹא מַיִם כְּשֵׁרִים, וְלֹא שְׁאָר דְּבָרִים הַמְעַכְּבִים בִּנְטִילַת יָדַיִם לַסְּעוּדָה. אַךְ צָרִיךְ לִטֹּל עַד הַפֶּרֶק כְּמוֹ לַסְּעוּדָה, דְּהַיְנוּ עַד חִבּוּר הָאֶצְבָּעוֹת לְכַף הַיָּד, לַסְּבָרָא הָרִאשׁוֹנָה שֶׁבְּסוֹף סִימָן קסא. וּכְדֵי לָצֵאת גַּם לַסְּבָרָא הָאַחֲרוֹנָה שָׁם — יִקַּח עוֹד מְעַט מַיִם בְּכַפּוֹ וִישַׁפְשֵׁף כַּפּוֹת הַיָּדַיִם זוֹ בְּזוֹ לְנַקּוֹת, לְקַיֵּם "אֶרְחַץ בְּנִקָּיוֹן כַּפָּי":
Leyes de Lavarse las Manos y tiene dos secciones: Los sabios establecieron lavarse las manos con agua cada mañana y recitar la bendición "Al Netilat Yadayim" (Por el lavado de las manos). La razón, según algunas interpretaciones, es para la recitación de la Shemá y la oración matutina, ya que las manos están ocupadas y, por lo general, se ensucian durante el sueño en las partes sucias del cuerpo, como se explicará. Esta práctica se basa en el versículo: "Lavaré con pureza mis manos y circundaré tu altar, oh Señor, para dar gracias con voz".Aunque cuando no se tiene agua, se pueden limpiar las manos con cualquier cosa que limpie, ya que no dice "lavaré con agua" sino "con pureza", como se explicará en el cap 32, de todos modos, es mandamiento buscar agua hasta un cierto límite. Incluso si uno está en el camino, debe retroceder hasta ese límite, como se explicará allí. Y se recita una bendición por este mandamiento, como se recita por todos los mandamientos de las palabras de la Torá. Pero para el estudio de la Torá y la mención de Dios en otras bendiciones, excepto la recitación de la Shemá y la oración, no es necesario buscar agua, sino que basta con limpiar las manos con cualquier cosa que limpie. Por lo tanto, incluso cuando se lava con agua, no recita la bendición.Sin embargo, para la oración de la tarde o la noche, es necesario buscar agua hasta el límite, al igual que para la oración de la mañana, según esta opinión. Y según esta opinión, también se debe recitar la bendición "Al Netilat Yadayim" para la tarde o la noche si las manos no están limpias y necesitan lavarse. Sin embargo, la costumbre actual no es así en todo Israel, ya que solo se bendice "Al Netilat Yadayim" (Por el lavado de las manos) por la mañana, porque así fue la orden de los sabios, lavarse las manos con agua cada mañana y no por la limpieza de las manos para la oración, sino por la razón explicada en el Zohar (parashá Vayeshev) y también mencionada en el Talmud: para eliminar el espíritu de impureza que se posa en las manos, debido a la separación de la santidad del alma del cuerpo durante el sueño, y para santificarse con la santidad del Bendito, mediante el rociado de agua pura del recipiente, como el sacerdote que santifica sus manos del lavatorio, y por eso establecieron la bendición "Aquél que nos santificó...".Y de todos modos, es apropiado seguir también la primera opinión en la práctica, buscando agua hasta un cierto límite también para la oración de la tarde y la noche, pero sin bendecir, ya que en dudas sobre bendiciones se flexibiliza. Sin embargo, no es necesario tomar del recipiente, sino que se puede agitar dentro. E incluso si no está lleno, e incluso en el agua de la tierra, e incluso si no hay un cuarto de log (medida de volumen), e incluso con agua impura para lavarse las manos antes de comer, ya que dado que el lavado de manos para la oración es solo por limpieza, no se necesita un recipiente, ni una fuerza específica, ni agua pura, ni otras cosas que impidan el lavado de manos antes de comer. Sin embargo, es necesario lavar hasta la muñeca, como antes de comer, es decir, hasta la unión de los dedos con la palma de la mano, según la primera opinión al final del código 161. Y para cumplir también con la segunda opinión allí, se tomará un poco más de agua en la mano y se frotarán las palmas de las manos una contra otra para limpiar, cumpliendo así "Lavaré con pureza mis manos".
וְגַם בַּתַּלְמוּד הִזְהִירוּ עַל רוּחַ הַטֻּמְאָה זוֹ שֶׁשּׁוֹרָה עַל הַיָּדַיִם, וְאָמְרוּ שֶׁאֵינָהּ עוֹבֶרֶת לְגַמְרֵי עַד שֶׁיִּטֹּל שָׁלֹשׁ פְּעָמִים, בְּסֵרוּגִין. וְגַם הִזְהִירוּ מְאֹד, שֶׁלֹּא לִגַּע בַּיָּד קֹדֶם נְטִילָה: לֹא לָעַיִן, וְלֹא לָאֹזֶן, וְלֹא לַחֹטֶם, וְלֹא לַפֶּה, וְלֹא לְפִי הַטַּבַּעַת, וְלֹא לִמְקוֹם הַקָּזַת דָּם, וְלֹא לָאַמָּה, כְּגוֹן מֵעֲטָרָה וּלְמַטָּה אוֹ לְצֹרֶךְ זִוּוּג, וְלֹא לַמַּיִם שֶׁבַּגִּיגִית הַמּוּכָנִים לִנְטִילַת יָדַיִם לְכָל בְּנֵי בֵּיתוֹ, שֶׁלֹּא יְטַמְּאֵם בְּיָדָיו. וְכֵן יִזָּהֵר מְאֹד בִּשְׁעַת נְטִילַת יָדָיו מֵהַכְּלִי, שֶׁלֹּא יִגַּע בַּמַּיִם תּוֹךְ הַכְּלִי וִיטַמְּאֵם, כִּי אֵין הַמַּיִם מְטַהֲרִים הַיָּדַיִם אֶלָּא בִּשְׁפִיכָה. וְכָל שֶׁכֵּן שֶׁצָּרִיךְ לִזָּהֵר מְאֹד, שֶׁלֹּא לִגַּע קֹדֶם נְטִילָה בְּשׁוּם מַאֲכָל אוֹ מַשְׁקֶה, שֶׁלֹּא לְטַמְּאָם. וְצָרִיךְ לְהַזְהִיר הַנָּשִׁים עַל זֶה בְּיוֹתֵר, כִּי רֹב תִּקּוּן הַמַּאֲכָלִים הוּא עַל יָדָן. אֲבָל לִנְגִיעַת הַנָּכְרִים — אֵין לָחֹש, כִּי רוּחַ טֻמְאָה זוֹ אֵינָהּ מִתְאַוָּה לִשְׁרוֹת אֶלָּא בִּכְלִי שֶׁל קֹדֶשׁ, בִּמְקוֹם קְדֻשָּׁה שֶׁנִּסְתַּלְּקָה מִשָּׁם, שֶׁהֵם גּוּפוֹת יִשְׂרָאֵל, כְּשֶׁהֵם יְשֵׁנִים וְנִשְׁמָתָם הַקְּדוֹשָׁה מִסְתַּלֶּקֶת מִגּוּפָם, וַאֲזַי רוּחַ הַטֻּמְאָה שׁוֹרָה עַל גּוּפָם, וּכְשֶׁהַנְּשָׁמָה חוֹזֶרֶת לַגּוּף — מִסְתַּלֶּקֶת רוּחַ הַטֻּמְאָה מִכָּל הַגּוּף, וְנִשְׁאֶרֶת עַל הַיָּדַיִם בִּלְבַד. וּמִטַּעַם זֶה נָהֲגוּ לְהָקֵל בִּנְגִיעַת הַקְּטַנִּים שֶׁלֹּא הִגִּיעוּ לְחִנּוּךְ, לְפִי שֶׁגְּמַר וְעִקַּר כְּנִיסַת נֶפֶשׁ הַקְּדֻשָּׁה בָּאָדָם, הוּא בִּשְׁלֹשׁ עֶשְׂרֵה שָׁנִים וְיוֹם אֶחָד לַזָּכָר, וּשְׁתֵּים עֶשְׂרֵה לַנְּקֵבָה, שֶׁלָּכֵן נִתְחַיְּבוּ אָז בְּמִצְוֹת מִן הַתּוֹרָה, וְנַעֲשׂוּ בְּנֵי עֳנָשִׁים. וּתְחִלַּת כְּנִיסַת נֶפֶשׁ זוֹ הַקְּדוֹשָׁה הִיא בְּחִנּוּךְ לְתוֹרָה וּלְמִצְוֹת, שֶׁחִיְּבוּ חֲכָמִים לְחַנֵּךְ (גַּם בְּמִצְוַת מִילָה. וְלָכֵן, הַנִּזְהָר מִנְּגִיעַת הַקָּטָן מִיּוֹם הַמִּילָה וְאֵילָךְ — קָדוֹשׁ יֵאָמֶר לוֹ):
Y también en el Talmud se advirtió sobre este espíritu de impureza que se posa en las manos, y dijeron que no se va completamente hasta lavarse tres veces, alternando. Y también advirtieron enérgicamente de no tocar con la mano antes de lavarse: ni al ojo, ni al oído, ni a la nariz, ni a la boca, ni al ano, ni al lugar de la sangría, ni al recipiente, como desde la parte superior hacia abajo o para fines de coito, ni al agua del recipiente preparada para lavarse las manos de todos los miembros de la casa, para no contaminarla con sus manos. Y también debe tener mucho cuidado al lavarse las manos del recipiente, para no tocar el agua dentro del recipiente y contaminarla, ya que el agua no purifica las manos sino al derramarse. Y mucho más debe tener cuidado de no tocar ningún alimento o bebida antes de lavarse, para no contaminarlos. Y es necesario advertir a las mujeres sobre esto en mayor medida, ya que la mayoría de la preparación de los alimentos está en sus manos.